Памяць
Гісторыка-дакументальная хроніка Лунінецкага раёна

Загінуўшыя мірныя жыхары

Бастынскі Сельсавет

Гушчэня Аляксей Іванавіч, н. у 1922, дэпутат с/с.

Драбочын Антон Адамавіч, н. у 1918.

Каліноўскі Кандрат Еўтухавіч, н. у 1907, падпаліў фураж, адабраны акупантамі ад насельніцтва.

Каховіч Анатоль Гаўрылавіч.

Каховіч Сцепаніда Сцяпанаўна.

Каховіч Тальян Гаўрылавіч, н. у 1912, савецкі актывіст.

Качановіч Вольга Адамаўна, н. у 1924

Кошаль Даміна Аляксееўна, н. у 1914.

Кошаль Мікалай Сяргеевіч, н. у 1891.

Максімчык Іван Фёдаравіч, н. у 1896.

Шыйч Адам Малафеевіч, н. у 1921, падпаліў фураж, адабраны акупантамі ад насельніцтва.

Юрко Кацярына Васільеўна, н. у 1910.

Дзятлавіцкі Мотл, н. у 1898, яго жонка Соня, н. у 1896, іх двое дзяцей: Рэйзе, н. у 1930, Хаім, н. у 1935.

Леер Давыд Майсеевіч, н. у 1888, Янкель Майсеевіч, н. у 1892, Хава Майсееўна, н. у 1911.

Леер Эстэр, н. у 1918, Абраша, н. у 1940, Лоба, н. у 1941.

Луцкі Болек, н. у 1900, яго сын Данік, н. у 1930.

Луцкі Герш, н. у 1900, яго жонка Броха, н. у 1902.

Луцкі Янкель, н. у 1875, яго жонка Брэйне, н. у 1878, іх трое дзяцей: Мовша, н. у 1905, Броха, н. у 1910, Песя, н. у 1914.

Штэмберг Ашэр Хаімавіч, н. у 1913, Хайка Хаімаўна, н. у 1915, Люба Хаімаўна, н. у 1918.

Польскія сем'і вёскі:

Адамчыкі, Франц Іванавіч, н. у 1871, яго сын Юлек, н. у 1907.

Акраса Валянцін Адамавіч, н. у 1940.

Бусек, настаўнік.

Матушэўскі Міхаіл Антонавіч, н. у 1907, работнік Навасёлкаўскага маслазавода, расстраляны ў г. Ганцавічы.

Траяноўская Алена, н. у 1890.

Янкевіч Марыя Андрэеўна, н. у 1890

Калгас "Шлях Леніна"
Вёска Бастынь

У ліпені 1941 расстраляна група савецкіх актывістаў. Яны пахаваны на мясцовых могілках. У 1965 на месцы расстрэлу ўстаноўлена стэла.

Бушыла Марыя Сафронаўна, н. у 1888, дэпутат Вярхоўнага Савета СССР.

Герасімовіч Карней Лазаравіч, н. у 1923.

Герасімовіч Лазар Васільевіч, н. у 1888.

Карпец Аляксандр Кірылавіч, н. у 1909.

Цяльпук Аляксандр Дзям'янавіч, н. у 1908.

З успамінаў Кацярыны Мікалаеўны Цяльпук, жыхаркі в. Бастынь:

— Паміж Бастынем і Дзятлавічамі быў забіты нямецкі салдат. Фашысты давялі да ведама насельніцтва: за аднаго забітага будуць расстраляны 100 рускіх, па пяцьдзесят з кожнай вёскі, вакол якіх гэта адбылося.

У чатыры гадзіны раніцы каманда немцаў з сабакамі сагнала людзей па загадзя вызначанаму спісу ў будынак пякарні і зачыніла іх там. Да паўсотні не хапіла, таму фашысты пачалі выганяць з хат астатніх жыхароў і павялі ў бок лесу за чыгунку. Выстраіўшы вяскоўцаў у адну шарэнгу, выводзілі кожнага дзесятага і расстрэльвалі на вачах астатніх.

Арабей Іван Міронавіч, н. у 1920.

Арабей Міхаіл Іванавіч, н. у 1901.

Арэст Адам Паўлавіч, н. у 1901.

Багданец Васіль Аляксандравіч, н. у 1918.

Барзенка Аляксей Віктаравіч, н. у 1921.

Брадніцкі Васіль Рыгоравіч, н. у 1911.

Буднік Міхаіл Адамавіч, н. у 1914.

Бунас Анісім Данілавіч, н. у 1879.

Бунас Іван Мікалаевіч, н. у 1892.

Бунас Рыгор Пятровіч, н. у 1923.

Бунасы, Піліп Якімавіч, н. у 1897, яго брат Барыс Якімавіч, н. у 1905.

Буські, Іосіф Кузьміч, н. у 1872, яго сын Васіль, н. у 1904.

Бушыла Апанас Піліпавіч, н. у 1921.

Бушыла Васіль Фёдаравіч, н. у 1917.

Бушыла Іван Лазаравіч, н. у 1912.

Бяляк Адам Андрэевіч, н. у 1895.

Вайтовіч Еўтух Рыгоравіч, н. у 1875.

Вайтовіч Іван Сцяпанавіч, н. у 1914.

Вайтовіч Канстанцін Якаўлевіч, н. у 1878.

Герасімавец Фёдар В, н. у 1872, яго сын Іван, н. у 1913.

Дырман Касьян Ігнатавіч, н. у 1899.

Дырман Рыгор Лук'янавіч.

Дырманы, Павел Пятровіч, н. у. 1917, яго жонка Тамара Мікалаеўна, н. у 1924, яе бацька Цяльпук Мікалай Пятровіч, н. у 1889

Журакоўскі Адам Іванавіч, н. у 1907.

Зудаў Фёдар Мікалаевіч, н. у 1910.

Зылевіч Сцяпан Ігнатавіч, н. у 1912.

Зылевічы, Іван Сцяпанавіч, н. у 1916, яго брат Лазар Сцяпанавіч, н. у 1914.

Кавелька Сцяпан Іванавіч, н. у 1908.

Каховіч Аляксей Кузьміч, н. у 1908.

Качановіч Апанас Адамавіч, н. у 1922.

Качановіч Іван Іванавіч, н. у 1917.

Качановіч Юлесь Антонавіч, н. у 1922.

Насковіч Васіль Рыгоравіч, н. у 1904.

Поткас Павел Панцялеевіч, н. у 1903.

Рогаў Іван Іванавіч, н. у 1920.

Рогавы Конан Захаравіч, н. у 1871, Сяргей Захаравіч, н. у 1918, Фёдар Захаравіч, н. у 1922.

Сайка Васіль Іванавіч, н. у 1901.

Сайка Мірон Ільіч, н. у 1904.

Соц Адам Сямёнавіч, н. у 1897.

Цельпукі, Рыгор Васільевіч, н. у 1909, яго брат Лукаш Васільевіч, н. у 1898.

Цяльпук Емяльян Адамавіч, н. у 1912.

Цяльпук Патап Лаўрэнцьевіч, н. у 1871.

Цяльпук Цімафей Патапавіч, н. у 1912.

— Мой бацька з польскага перыяду быў свяшчэннікам Бастынскага прыходу. Заставаўся ён ім і пры Саветах, і пры акупантах. Улетку 1943 года я была ў Лунінцы, калі пачула: "Бастынь гарыць". Хіба гэта адлегласць была ў тыя часы — 20 кіламетраў? Як кажуць, "ногі ў рукі" і пабегла па чыгуначных шпалах: там жа бацькі, што з імі? На хутарах паміж Дзятлавічамі і Бастынем наткнулася на нешта ліпкае: зямля, перамешаная з крывёю, нямецкімі цукеркамі, чалавечымі мазгамі. Як высветлілася потым на гэтым месцы былі расстрэлы і толькі-толькі адтуль забралі трупы...

Мой бацька быў сярод заложнікаў, але на яго не трапіў смяротны лік. Потым ён хаваў нябожчыкаў. Дагэтуль уздрыгваю пры ўспамінах аб той пахавальнай працэсіі — дзесяткі трун, а некаторых неслі ў просцінах.

Самым першым было знішчэнне яўрэяў. Памятаю, як некаторых прывязвалі да коней і пускалі галопам. Літаральна ўсе дарогі былі адзначаны крывёю. Узрушаны бацька не мог паверыць сваім вачам: "Няўжо на гэта здольныя немцы — такая культурная нацыя?! Не, такі "парадак" людзі не падтрымаюць". Так і адбылося. Але знішчэнне мірнага насельніцтва працягвалася.

Арабей Антон Давыдавіч.

Арабей Емяльян Пятровіч, н. у 1918.

Баўкуновіч Іван Дзмітрыевіч, н. у 1918.

Брадніцкая Вольга Маркаўна.

Брадніцкі Давыд Якаўлевіч, н. у 1867.

Бушыла Аляксандр Восіпавіч, стараста в. Дзятлавічы, расстраляны ў снежні 1942 г. у Пінску.

Бушыла Варвара Ігнатаўна, н. у 1918.

Гардзіевіч Марыя Данілаўна.

Герасімавец Ганна Піліпаўна, н. у 1908.

Герасімавец Яўхімія Яўстаф'еўна, н. у 1925.

Жукоўскі Іван Іванавіч, н. у 1889

Зіміч Лазар Сцяпанавіч, н. у 1890.

Зылевіч Васіль.

Зылевіч Мікалай Панцялеевіч, н. у 1911.

Зылевіч Сымон Васільевіч, н. у 1887.

Качановіч Міхаіл Іванавіч, н. у 1907.

Качановіч Піліп Лаўрэнцьевіч, н. у 1890

Качановіч Сцяпан Піліпавіч, н. у 1882.

Ляўшы, Іван Яфімавіч, н. у 1905, яго жонка Соф'я Данілаўна, н. у 1907, іх трое дзяцей: Марыя, н. у 1927, Павел, н. у 1930, Сцяпан, н. у 1941.

Радзюкевіч Іван Мікітавіч, н. у 1913.

Сайка Кацярына Давыдаўна, н. у 1920.

Трыбульскія, Антон Паўлавіч, н. у 1903, яго жонка Антаніна, н. у 1907, іх трое дзяцей: Ганна, н. у 1925, Валя, н. у 1927, Чэслаў, н. у 1931.

Цяльпук Стэфан Касьянавіч, н. у 1941.

Цяльпук Сцепаніда Якаўлеўна, н. у 1878.

У чэрвені 1944 за сувязь з партызанамі расстраляны 15 мірных жыхароў. У 1965 на месцы расстрэлу ўстаноўлены помнік.

Дамброўскія, Адам Антонавіч, н. у 1901, яго жонка Кацярына Антонаўна, н. у 1902, іх нявестка Соф'я Антонаўна, н. у 1921.

Маркевіч Міхаіл Іванавіч, н. у 1910.

Марцінкоўская Ганна Іосіфаўна, н. у 1920.

Марцінкоўская Міхаліна Антонаўна, н. у 1909.

Марцінкоўскія, Карл Адамавіч, н. у 1908, яго жонка Ганна Іосіфаўна, н. у 1911, іх чацвёра дзяцей: Ядвіга, н. у 1932, Стась, н. у 1934, Ірына, н. у 1936, нованароджанае дзіця.

Марцінкоўскія, Франц Іванавіч, н. у 1901, яго брат Казімір Іванавіч, н. у 1909.

Міхаляк Галіна Іосіфаўна, н. у 1909.

Маркевіч Іван Людвігавіч, н. у 1910, па загаду фашыстаў, якія збіраліся на аблаву на партызан, вымушаны быў прабаранаваць дарогу, якая вяла ў лес, і падарваўся на міне.

Луцкія, яўрэйская сям'я: маці, яе дзве дачкі — Броня, яе маленькі сын і Песя, расстраляны на месцы цяперашніх будынкаў пошты і ФАПа.

Дырда Марыя Іосіфаўна, н. у 1905 у п. Пасталы Дзякавіцкага с/с Жыткавіцкага р-на, у чэрвені 1942 схоплена на х. Палетак за садзейнічанне партызанскаму руху і расстраляна ў г. Ганцавічы.

Дырды, Мікалай Мікалаевіч, н. у 1907 на ст. Дзятлавічы, яго сын Іван, н. у 1935.

— Перад наступленнем Чырвонай Арміі ў чэрвені 1944 фашысты загадалі ўсім мірным жыхарам перасяліцца з хутароў у вялікае сяло — Бастынь. Але некаторыя хутаране не выканалі загаду, за што іх знішчылі па абвінавачванню ў сувязі з партызанамі.

На парозе роднай хаты забілі дзядзьку і майго дваюраднага брата і іх суседзяў.

Бандарэц Іван Антонавіч, н. у 1900.

Касцюкова Марына Іванаўна, н. у 1909.

Шчэхі, Антон, н. у 1860, яго жонка Разалія, н. у 1862, сям'я прэстарэлых палякаў, якія былі забіты прама ў ложках, таму што амаль не ўставалі па ўзросту.

Малайчук Аляксандра Мацвееўна, н. у 1893, зажыва спалена ў хаце, яе сын Васіль Трафімавіч, н. у 1922, забіты гітлераўцамі пры спробе ўцячы, яе другі сын Міхаіл Трафімавіч, н. у 1925, арыштаваны, а потым расстраляны ў г. Лунінец..

Канавальчук Павел Аляксеевіч, н. у 1902.